01 திருவாசகம்-சிவபுராணம் -பொழிப்புரை

 

ஆதி கணபதி பாதம் காப்பு ஆதி அம்மை அப்பன் பாதம் காப்பு. வள்ளி தெய்வானையோடு அன்பாக அமர்ந்திட்ட ஐயன் பாதம் காப்பு பொதிகை வேந்தன் அகத்திய மஹரிஷி பாதம் காப்பு மாணிக்கவாசப்பெருமான் பாதம் காப்பு
01 திருவாசகம்-சிவபுராணம்	பொழிப்புரை:
நமச்சிவாய வாழ்க நாதன்தாள் வாழ்க	திருவைந்தெழுத்து மந்திரம் வாழ்க! திருவைந் தெழுத்தின் வடிவாக விளங்கும் இறைவனது திருவடி வாழ்க!
இமைப்பொழுதும் என்நெஞ்சில் நீங்காதான் தாள்வாழ்க	இமைக்கும் நேரமும் கூட என் மனத்தினின்றும் நீங்காதவனது திருவடி வாழ்க!
கோகழி யாண்ட குருமணிதன் தாள்வாழ்க	திருப்பெருந்துறையில் என்னை ஆட்கொண்ட குருமூர்த்தி யினது திருவடி வாழ்க!
ஆகம மாகிநின் றண்ணிப்பான் தாள்வாழ்க	ஆகம வடிவாக நின்று இனிமையைத் தருபவனாகிய இறைவனது திருவடி வாழ்க!
ஏகன் அநேகன் இறைவ னடிவாழ்க 5	ஒன்றாயும் பலவாயும் உள்ள இறைவனது திருவடி வாழ்க!
வேகங் கெடுத்தாண்ட வேந்தனடி வெல்க	மன ஓட்டத்தைத் தொலைத்து என்னை அடிமை கொண்ட முழுமுதற் கடவுளது திருவடி வெற்றி பெறுக!
பிறப்பறுக்கும் பிஞ்ஞகன்றன் பெய்கழல்கள் வெல்க	பிறவித் தளையை அறுக்கின்ற இறைவனது வீரக் கழலணிந்த திருவடிகள் வெற்றி பெறுக!
புறத்தார்க்குச் சேயோன்றன் பூங்கழல்கள் வெல்க	தன்னை வணங்காத அயலார்க்கு எட்டாத வனாயிருப்பவனது தாமரை மலர்போலும் திருவடிகள் வெற்றி பெறுக!
கரங்குவிவார் உள்மகிழுங் கோன்கழல்கள் வெல்க	கைகூம்பப் பெற்றவர்க்கு மனம் மகிழ்ந்து அருளுகின்ற இறைவன் திருவடிகள் வெற்றி பெறுக!
சிரங்குவிவார் ஓங்குவிக்குஞ் சீரோன் கழல்வெல்க 10	கைகள் தலைமேல் கூம்பப் பெற்றவரை உயரச் செய்கிற சிறப்புடையவனது திருவடி வெற்றி பெறுக!
ஈச னடிபோற்றி எந்தை யடிபோற்றி	ஈசனது திருவடிக்கு வணக்கம். எம் தந்தையினது திருவடிக்கு வணக்கம்.
தேச னடிபோற்றி சிவன்சே வடிபோற்றி	ஒளியுருவை உடையவனது திருவடிக்கு வணக்கம். சிவ பிரானது திருவடிக்கு வணக்கம்.
நேயத்தே நின்ற நிமல னடிபோற்றி	அடியாரது அன்பின்கண் நிலைத்து நின்ற மாசற்றவனது திருவடிக்கு வணக்கம்.
மாயப் பிறப்பறுக்கும் மன்ன னடிபோற்றி	நிலையாமையுடைய பிறவியை ஒழிக்கின்ற அரசனது திருவடிக்கு வணக்கம்.
சீரார் பெருந்துறைநம் தேவ னடிபோற்றி 15	சிறப்புப் பொருந்திய திருப்பெருந்துறையின்கண் எழுந்தருளிய நம்முடைய கடவுளது திருவடிக்கு வணக்கம்.
ஆராத இன்பம் அருளுமலை போற்றி	தெவிட்டாத இன்பத்தைக் கொடுக் கின்ற மலைபோலும் கருணையையுடையவனுக்கு வணக்கம்.
சிவனவன்என் சிந்தையுள் நின்ற அதனால்	சிவபெருமானாகிய அவன் என் மனத்தில் நிலை பெற்றிருந்ததனால்
அவனரு ளாலே அவன்தாள் வணங்ங்கிச்	அவனுடைய திருவருளாலே அவனுடைய திருவடியை வணங்கி
சிந்தை மகிழச் சிவபுராணந்தன்னை	மனம் மகிழும்படி சிவபுராணந்தன்னை ( சிவனது அநாதி முறைமையான பழமையை)
முந்தை வினைமுழுதும் மோய உரைப்பன்யான் 20	முன்னைய வினை முழுமையும் கெடவும் யான் சொல்லுவேன்
கண்ணுதலான் தன்கருணைக் கண்காட்ட வந்தெய்தி	நெற்றிக் கண்ணை உடைய சிவன் தன் கருணையை காட்டியதால் இங்கு வந்து
எண்ணுதற் கெட்டா எழிலார் கழலிறைஞ்சி	எண்ணத்தில் கற்பனை செய்து பார்க்க இயலாத பேரழகை கொண்டவனுடைய சிவனின் திருவடி வணங்கி
விண்ணிறைந்து மண்ணிறைந்து மிக்காய் விளங்கொளியாய்	வானம் பூமி என்று எங்கும் பரந்து நிற்கும் ஒளியாய் விளங்குபவனே
எண்ணிறந் தெல்லை யிலாதானே நின்பெருஞ்சீர்	எண்ணிப்பார்த்து அளவிடும் எல்லை இல்லாதவனே நின் பெரிய இயல்புகொண்ட உன்னுடைய மிக்க சிறப்பை
பொல்லா வினையேன் புகழுமா றொன்றறியேன் 25	கொடிய வினையையுடையவனாகிய யான் , புகழுகின்ற விதம் சிறிதும் அறிகிலேன்.
புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகிப்	புல்லாகியும், பூண்டாகியும், புழுவாகியும், மரமாகியும்
பல்விருக மாகிப் பறவையாய்ப் பாம்பாகிக்	பல மிருகங்களாகியும், பறவையாகியும், பாம்பாகியும்
கல்லாய் மனிதராய்ப் பேயாய்க் கணங்களாய்	கல்லாகியும், மனிதராகியும், பேயாகியும், - பூத கணங்களாகியும்
வல்லசுர ராகி முனிவராய்த் தேவராய்ச்	வலிய அசுரராகியும், முனிவராகியும், தேவராகியும்
செல்லாஅ நின்றஇத் தாவர சங்கமத்துள் 30	இயங்குகின்ற இந்த நிலையியற் , அசையாப் பொருள் அசையும் பொருள் என்னும் இருவகைப் பொருள்களுள்ளே
எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்திளைத்தேன் எம்பெருமான்	எல்லாப் பிறவிகளிலும் பிறந்து யான் மெலிவடைந்தேன் எம்பெருமானே
மெய்யேஉன் பொன்னடிகள் கண்டின்று வீடுற்றேன்	உண்மையாகவே உன் அழகிய திருவடிகளைக் கண்டு வீடு (மோட்சம் ) பெற்றேன்.
உய்யஎன் உள்ளத்துள் ஓங்கார மாய்நின்ற	நான் உய்யும்படி என் மனத்தில் (ஓம்) பிரணவ உருவாய் நின்ற
மெய்யா விமலா விடைப்பாகா வேதங்கள்	உண்மையானவனே, வெற்றியுடையவனே, காளை வாகனத்தவனே, வேதங்கள்
ஐயா எனஓங்கி ஆழ்ந்தகன்ற நுண்ணியனே 35	ஐயனே என்று துதிக்க உயர்ந்து அளவிட முடியாத ஆழமாகவும், அகலமாகவும், நுண்ணிய சிறிய பொருளாகவும் இருப்பவனே
வெய்யாய் தணியாய் இயமான னாம்விமலா	வெப்பமாய், குளுமையாய், யாகம் செய்விக்கும் தூய்மையானவனே
பொய்யா யினவெல்லாம் போயகல வந்தருளி	பொய்யான மாயைகள் எல்லாம் என்னிருந்து தூர போய் அகல, வந்து அருளி
மெய்ஞ்ஞான மாகி மிளிர்கின்ற மெய்ச்சுடரே	மெய்ஞானம் ஆகி ஒளிர்கின்ற உண்மைச் சுடரே
எஞ்ஞானம் இல்லாதேன் இன்பப் பெருமானே	எந்த ஞானமும் இல்லாதவனாக இருக்கின்ற எனக்கு இன்பத்தைத் தந்த இறைவனே
அஞ்ஞானம் தன்னை அகல்விக்கும் நல்லறிவே 40	அஞ்ஞானம் என்ற இருளைப் போக்கும் நல்ல அறிவாகவும் இருக்கும் சிவனே
ஆக்கம் அளவிறுதி இல்லாய் அனைத்துலகும்	தோற்றம் நிலை முடிவு என்பவை இல்லாதவனே, எல்லா உலகங்களையும்
ஆக்குவாய் காப்பாய் அழிப்பாய் அருள்தருவாய்	படைப்பாய்,நிலைபெறுத்துவாய், ஒடுக்குவாய், அருள் செய்வாய்
போக்குவாய் என்னைப் புகுவிப்பாய் நின்தொழும்பின்	பிறவியிற்செலுத்துவாய் அடியேனை உன்னைத் தொழும் அடியார்கள் கூட்டத்தில் என்னை புகவைப்பாய்
நாற்றத்தின் நேரியாய் சேயாய் நணியானே	பூவின் மணம்போல நுட்பமாய் இருப்பவனே, தொலைவில் இருப்பவனே, அண்மையில் இருப்பவனே,
மாற்றம் மனங்கழிய நின்ற மறையோனே 45	சொல்லும் மனமும் கடந்து நின்ற வேதப் பொருளாய் உள்ளவனே
கறந்தபால் கன்னலொடு நெய்கலந்தாற் போலச்	சிறந்த அன்பரது மனத்துள் கறந்த பாலும் ( கரும்பு) சருக்கரையும் நெய்யும் கூடின போல இன்பம் மிகுந்து நின்று
சிறந்தடியார் சிந்தனையுள் தேனூறி நின்று	சிறந்த அன்பரது மனத்துள் தேன் போல் இன்பம் மிகுந்து நின்று
பிறந்த பிறப்பறுக்கும் எங்கள் பெருமான்	எடுத்த பிறப்பை ஒழிக்கின்ற எங்கள் பெருமானே
நிறங்களோ ரைந்துடையாய் விண்ணோர்க ளேத்த	ஐந்து நிறங்களை உடையவனே , தேவர்கள் துதிக்க
மறைந்திருந்தாய் எம்பெருமான் வல்வினையேன் தன்னை 50	தேவர்கள் உன்னை துத்திபோதும் அவர்களுக்கு காட்சி தராமல் நீ உன்னையே மறைத்து நின்றாயே, வலிய வினையையுடையவனாகிய என்னை
மறைந்திட மூடிய மாய இருளை	கடுமையான வினைகளில் சிக்கியிருக்கும் என் உடலினுள், அறியாமை, ஆணவம் போன்ற மாய இருளை மூடி மறைத்தும்
அறம்பாவம் என்னும் அருங்கயிற்றாற் கட்டிப்	புண்ணிய பாவங்கள் என்கின்ற அருங்கயிற்றால் (விதிகளால் ) கட்டி
புறந்தோல்போர்த் தெங்கும் புழுவழுக்கு மூடி	அதை வெளிப்புற அழுக்கு நிறைந்த தோலினால் மூடி , எவ்விடத்தும் புழுக்கள் நெளிகின்ற அழுக்கை மறைத்து
மலஞ்சோரும் ஒன்பது வாயிற் குடிலை	மலம் ஒழுகுகின்ற,ஒன்பது வாயிலையுடைய உடம்பாகிய குடிசை
மலங்கப் புலனைந்தும் வஞ்சனையைச் செய்ய 55	குலையும்படி, ஐம்புலன்களும், வஞ்சனை பண்ணுதலால் (அந்த உடலுக்கு மலத்தை வெளியேற்றும் ஒன்பது துளைகளையும் வைத்து, அதிலிருக்கும் ஐந்து புலன்களும் உன்னை அறியவிடாமல்,)
விலங்கு மனத்தால் விமலா உனக்குக்	உன்னை விட்டு நீங்கும் விலங்கு மனத்தினாலே, உன்பொருட்டு
கலந்தஅன் பாகிக் கசிந்துள் ளுருகும்	அன்பினால் உன் நினைவினில் கலந்து, உன்னையே எண்ணி உள்ளத்தினால் உருகும்
நலந்தான் இலாத சிறியேற்கு நல்கி	நோய் தாக்கக்கூடிய உடலையுடைய இந்த நன்மையில்லாத சிறியேனுக்காக கருணை புரிந்து,
நிலந்தன்மேல் வந்தருளி நீள்கழல்கள் காட்டி	பூமியின்மேல் எழுந்தருளி நீண்ட திருவடிகளைக் காட்டி
நாயிற் கடையாய்க் கிடந்த அடியேற்குத் 60	நாயினும் கடையனாய்க் கிடந்த அடியேனுக்குத்
தாயிற் சிறந்த தயாவான தத்துவனே	இவ்வுலகிலேயே தாயின் அன்பு தான் மிகப்பெரியது. அந்த தாயினும் மிகுதியான அன்பை உடைய தத்துவமானவனே
மாசற்ற சோதி மலர்ந்த மலர்ச்சுடரே	களங்கமற்ற சோதியாகிய மரத்தில் பூத்த, பூப்போன்ற சுடரே
தேசனே தேனா ரமுதே சிவபுரனே	குரு மூர்த்தியே,தேனே ,அரிய அமுதே, சிவபுரத்தை யுடையானே
பாசமாம் பற்றறுத்துப் பாரிக்கும் ஆரியனே	பாசமாகிய பற்றினை அறுத்து அருள் புரியும் அறிவில் சிறந்தவனே , காக்கின்ற ஆசிரியனே
நேச அருள்புரிந்து நெஞ்சில்வஞ் சங்கெடப் 65	அன்போடு கூடிய அருளைச்செய்து, என் மனத்தில் உள்ள வஞ்சகம் அழிய,
பேராது நின்ற பெருங்கருணைப் பேராறே	என் உள்ளம் அகலாது நின்ற பெருங்கருணையாகிய பெரிய நதியே
ஆரா அமுதே அளவிலாப் பெம்மானே	தெவிட்டாத அமிர்தமே, எல்லையில்லாத பெருமானே
ஓராதார் உள்ளத் தொளிக்கும் ஒளியானே	ஆராயாதார் மனத்தில் மறைகின்ற ஒளியையுடையானே
நீராய் உருக்கியென் ஆருயிராய் நின்றானே	என் மனத்தை நீர் போல உருகப்பண்ணி, என் அரிய உயிராய் நின்றவனே
இன்பமுந் துன்பமும் இல்லானே உள்ளானே 70	சுகமும் துக்கமும் இயற்கையில் இல்லாதவனே, அன்பர்பொருட்டு அவற்றை உடையவனே
அன்பருக் கன்பனே யாவையுமாய் அல்லையுமாஞ்	அன்பர்களிடத்து அன்புள்ளவனே, கலப்பினால் எல்லாப் பொருள்களும் ஆகி, தன்மையினாலே அல்லாதவனும் ஆகின்ற
சோதியனே துன்னிருளே தோன்றாப் பெருமையனே	பேரொளியையுடையவனே, நிறைந்த இருளானவனே, புறத்தே வெளிப்படாத பெருமை உடையவனே
ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே	முதல்வனே, முடிவும் நடுவும் ஆகி அவையல்லாது இருப்பவனே
ஈர்த்தென்னை யாட்கொண்ட எந்தை பெருமானே	என்னை இழுத்து ஆட்கொண்டருளின எமது தந்தையாகிய சிவபெருமானே
கூர்த்தமெய்ஞ் ஞானத்தாற் கொண்டுணர்வார் தங்கருத்தின் 75	மிகுந்த உண்மை ஞானத்தால், சிந்தித்து அறிபவர் மனத்தினாலும்,
நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே	எதிரிட்டுக் காண்பதற்கு அரிதாகிய காட்சியே, இயற்கையில் நுட்பமாகிய அறிவே
போக்கும் வரவும் புணர்வுமிலாப் புண்ணியனே	போக்கும் வரவும் நிற்றலும் இல்லாத புண்ணியனே
காக்குமெங் காவலனே காண்பரிய பேரொளியே	எம்மைக் காப்பாற்றுகின்ற எம் அரசனே, காண்பதற்கரிய பெரிய ஒளியே
ஆற்றின்ப வெள்ளமே அத்தாமிக் காய்நின்ற	மகாநதி போன்ற இன்பப் பெருக்கே, அப்பனே, மேலோனே, நின்ற
தோற்றச் சுடரொளியாய்ச் சொல்லாத நுண்ணுணர்வாய்80	நிலைபெற்ற தோற்றத்தையுடைய விளங்குகின்ற ஒளியாகியும்,சொல்லப்படாத நுட்பமாகிய அறிவாகியும்
மாற்றமாம் வையகத்தின் வெவ்வேறே வந்தறிவாம்	மாற்றம் ஆம் வையகத்தின் - மாறுபடுதலையுடைய உலகத்தில், வெவ்வேறே வந்து - வெவ்வேறு பொருளாய்க் காணப்பட்டு வந்து, அறிவு ஆம் - அறிவாய் விளங்கும்,
தேற்றனே தேற்றத் தெளிவேஎன் சிந்தனையுள்	தேற்றனே - தெளிவானவனே, தேற்றத் தெளிவே - தெளிவின் தெளிவே, என் சிந்தனையுள்
ஊற்றான உண்ணா ரமுதே உடையானே	ஊற்று ஆன - என் மனத்துள் ஊற்றுப் போன்ற, உண் ஆர் அமுதே - பருகுதற்கு அரிய அமிர்தமே, உடையானே - தலைவனே.
வேற்று விகார விடக்குடம்பி னுட்கிடப்ப	: வேற்று விகார - வெவ்வேறு விகாரங்களையுடைய, விடக்கு உடம்பின் உள் கிடப்ப ஆற்றேன் - ஊனாலாகிய உடம்பினுள்ளே தங்கிக் கிடக்கப் பொறேன்,
ஆற்றேன்எம் ஐயா அரனேஓ என்றென்று 85	எம் ஐயா - எம் ஐயனே, அரனே - சிவனே, ஓ என்று என்று - ஓ என்று முறையிட்டு,
போற்றிப் புகழ்ந்திருந்து பொய்கெட்டு மெய்ஆனார்	வணங்கி, திருப்புகழை ஓதியிருந்து, அறியாமை நீங்கி,அறிவுருவானவர்கள்
மீட்டிங்கு வந்து வினைப்பிறவி சாராமே	மறுபடியும் இவ்வுலகில் வந்து,வினைப் பிறவியையடையாமல்,
கள்ளப் புலக்குரம்பை கட்டழிக்க வல்லானே	வஞ்சகத்தையுடைய ஐம்புலன்களுக்கு இடமான உடம்பாகிய கட்டினை அறுக்க வல்லவனே
நள்ளிருளில் நட்டம் பயின்றாடும் நாதனே	நடு இரவில்,நடனம் செய்கின்ற, இறைவனே
தில்லையுட் கூத்தனே தென்பாண்டி நாட்டானே 90	திருத்தில்லையில் நடிப்பவனே, தென்பாண்டி நாட்டையுடையவனே
அல்லற் பிறவி அறுப்பானே ஓஎன்று	துன்பப் பிறப்பை அறுப்பவனே, ஓவென்று முறையிட்டு
சொல்லற் கரியானைச் சொல்லித் திருவடிக்கீழ்ச்	துதித்தற்கு அருமையானவனைத் துதித்து,அவனது திருவடியின்மீது
சொல்லிய பாட்டின் பொருளுணர்ந்து சொல்லுவார்	பாடிய பாட்டின்,பொருளையறிந்து துதிப்பவர்,
செல்வர் சிவபுரத்தின் உள்ளார் சிவனடிக்கீழ்ப்	செல்வர் சிவநகரத்திலுள்ளவராய் சிவபெருமானது திருவடிக்கீழ்ச் சென்று நிலை பெறுவர்.
பல்லோரும் ஏத்தப் பணிந்து 95	எல்லாரும் துதிக்க வணங்கி.
நன்றி:- http://www.tamilvu.org